Jest w młodopolskim współczesnym języku niezwykle trafne sformułowanie, które brzmi „tego się nie da odzobaczyć”. Oznacza wydarzenie niedające się usunąć z pamięci, głównie dlatego, że jego przebieg był tak absurdalny, że aż nierealny.

Określenie to przyszło mi na myśl podczas Narodowej Gali Boksu, zorganizowanej na Narodowym Stadionie i transmitowanym przez Narodową Telewizję. Tego naprawdę nie dało się odzobaczyć. Edyta Górniak w indiańskim pióropuszu wesoło podskakująca boso na zbryzganym krwią ringu (niestety, nie dano jej zaśpiewać Mazurka Dąbrowskiego), zawodnik idący między liny w masce nurka i z płetwami przewieszonymi na piersiach, naoczni świadkowie tych wydarzeń śpiący na widowni, czemu sprzyjały zgaszone światła maskujące puste sektory, bokser maszerujący przy dźwiękach hymnu Termaliki Nieciecza, pięściarz rezygnujący z walki, bo rozbolała go głowa, odwołanie w ostatniej chwili „gwoździa programu”, osłupiały Michael Buffer w środku tego cyrku, o występie gospodarza imprezy Marcina Najmana już nie wspominając… Generalnie zagęszczenie skeczów znacząco przekroczyło standardy przeciętnego programu kabaretowego. Do pełni szczęścia zabrakło chyba tylko scenicznego finałowego występu tria Marcin Najman – Jacek Kurski – Zenek Martyniuk z wykonaniem pieśni „Boże, coś Polskę…”, której samozwańczy spadkobiercy Żołnierzy Wyklętych wysłuchaliby na kolanach.

Pewnie w tym momencie część z Czytelników skrzywiła się, uważając ten pomysł za obrazoburczy. Pomijając prawo autora do korzystania z wyobraźni, warto religijno-patriotyczne zdegustowanie skontrować prostym pytaniem: – A nie drażniło Was użycie w nazwie tego żałosnego przedsięwzięcia przymiotnika Narodowy? Czy przykrycie nim takiej prywatnej hucpy nie jest dla tegoż Narodu bardziej obraźliwe niż „durny kołtuński kraj”, za który satyryk i felietonista „Angory”, Antoni Szpak, został wezwany przed sąd za znieważenie Polaków? Jestem zdziwiony, że już sam fakt wywyższenia do takiej pozycji imprezy polegającej na okładaniu się po twarzach, nie obudził czujnej gwardii pilnującej wartości i nie skłonił jej do różańcowej blokady wejść na warszawską arenę.

Ponieważ jednak Polak zwykle bywa mądry po szkodzie, a nie przed nią, może jednak warto dmuchnąć na zimne i to dumne Narodowe miano czym prędzej zastrzec prawnie dla wydarzeń i miejsc absolutnie wyjątkowych? Oczywiście rodzi się w tym momencie pytanie, kto miałby kandydatury oceniać i kwalifikować, bo większość wykreowanych przez media etycznych i moralnych autorytetów okazuje się mieć nie tyle ciemną stronę mocy, co gigantyczną Piętę Achillesa (sam nie wiem, dlaczego napisało mi się z dużej litery)… To już jednak problem techniczny i nawet gdyby osób godnych znalezienia się w Wysokiej Komisji było niewiele i w dodatku rozrzuconych na dużej powierzchni kraju, to wierzę, że dla tak zbożnego celu znalazłby się jakiś bezdomny, który zasponsorowałby flotyllę samochodów, by wszyscy dotarli na miejsce narady.

Póki co Najman już zapowiedział, że NGB powinna być imprezą coroczną. Nie można wykluczyć, że – o czym najlepiej wie prezes TVP – ciemny lud (czytaj Naród) rzeczywiście to kupi i jeszcze zapłaci za tę masochistyczną przyjemność i napełnianie cudzych kieszeni własnymi pieniędzmi, w większości jak zwykle nie zdając sobie z tego sprawy. Nie zdziwiłbym się zresztą, gdyby Najman swoim zepsutym barkiem (chodzi o kontuzjowaną podczas występu część ciała, inne skojarzenia są nieuprawnione) wyważył drzwi innym Narodowym przedsięwzięciom, którym senator Anna Maria Anders chętnie popatronuje, przylatując na każde z nich oddzielnie biznesklasą z USA.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

*