Ma długie, ciemnozielone, sztywne liście. Na wysokiej łodydze pojawiają się latem wielkie białe, czerwone lub różowe kwiaty. Amarylis ma jedne z największych kwiatów z roślin domowych. Liście nie usychają. Może być więc uprawiany cały rok.

Amarylis jest doskonałą rośliną zdobiącą nasze mieszkania, balkony i parapety. Ma wielkie piękne kwiaty, które cieszą wzrok przez wiele miesięcy. Kwitnąca doskonale nadaje się do ozdoby pomieszczeń, ciesząc swoim pięknem. (Bywa stosowany jako ozdoba sal weselnych, czy pięknych kompozycji kwiatowych na ważne spotkania biznesowe. Floryści w kompozycjach chętnie stosują też ogromne cebule amarylisów).

Przy wyborze cebulek amarylisu należy kierować się tymi samymi zasadami, co przy wyborze innych cebul roślin. Przede wszystkim dobieramy te o dużych średnicach, gdyż gwarantuje to pojawianie się dużych kwiatów. Unikamy okazów, na których pojawiają się jakieś nienaturalne plamki, gdyż może to być przejawem pierwszych oznak szarej pleśni lub czerwonej plamistości. Muszą mieć kolor zielony i być twarde, gdyż miękkie miejsca mogą oznaczać rozpoczęcie gnicia, co w krótkim czasie zniszczy całą cebulkę.

Ciekawe odmiany (różnią się barwą kwiatów, które mogą być jednobarwne i wzorzyste): ‚Minerwa’, ‚Mont Blanc’ (kwiaty mają białą barwę), ‚Red Lion’ (barwa krwistoczerwona), ‚Rilona’, ‚Susan’, ‚Grand Diva’ (purpurowe kwiaty), ‚Double Record’ (kwiaty biało-różowe wzorzyste). Inne odmiany tej rośliny to: ‚Limona’ (kwiaty jasno-żółte), ‚Ambiance’, ‚Apple Blosoom’ (różowe kwiaty), ‚Dancing Queen’.

Stanowisko, gdy amarylis kwitnie, powinno być dobrze oświetlone, ale dość chłodne. Po kwitnieniu doniczkę należy postawić w słonecznym, przewiewnym i dość ciepłym miejscu. Podlewamy dość obficie od momentu, kiedy pojawią się pierwsze pąki kwiatowe. Całkowicie zaprzestajemy podlewania we wrześniu tak, aby umożliwić przejście cebuli w stan spoczynku. Rozmnażamy przez oddzielenie cebul przybyszowych. Młode cebule sadzimy do dużych naczyń.

W czasie uprawy nie należy dopuszczać do zawiązywania się nasion, ponieważ ich pojawienie się bardzo osłabia cebule. Pędy kwiatowe należy ścinać, wtedy łodygi zupełnie zaschną.

Z amarylisem (łac. Amaryllis), co jest błędem, bardzo często mylone jest łac. Hippeastrum – zwartnica. Kwiaty są do siebie podobne, ale warto zachować poprawność nazewnictwa. Rozróżnić można je na kilka sposobów. Zwartnica ma z reguły cztery kwiaty, które zakwitają w naszym klimacie bardzo wcześnie i pojawiają się na pustej w środku łodydze, natomiast amarylis może (ale nie musi) mieć więcej kwiatów, zakwita późnym latem i ma łodygę pełną.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

*